Polish Polish

KOŚCI MAMUTA I NOSOROŻCA WŁOCHATEGO

Wielkość liter

KOŚCI MAMUTA I NOSOROŻCA WŁOCHATEGO Siedem kości wymarłych zwierząt z okresu plejstocenu. Ułożone w gablocie o długości 2 m, szerokości 1 m i wysokości 35 cm. Kości zostały odkryte przed 1939 rokiem na terenie kopalni siarki w miejscowości Piaseczno, 25 km od Sandomierza.

Środkową część gabloty zajmuje czaszka nosorożca włochatego odmiany karłowatej. Bryła kości ma 65 cm długości i 28 cm szerokości. Pozostałe kości w gablocie należały do mamutów i zostały ułożone wokół czaszki nosorożca. W górnej części witryny znajduje się kość lewej części miednicy o długości 67 cm i 50 cm w swojej najszerszej części. Po prawej stronie, równolegle do czaszki nosorożca umieszczona jest kość udowa mamuta o długości 94 cm. Prawy dolny róg gabloty zajmuje żebro mamuta o długości 59 cm oraz fragment żuchwy młodego mamuta z osadzonym w niej zębem – zespół kostny o wymiarach 20 cm x 25 cm. W lewym dolnym rogu gabloty znajduje się ząb trzonowy dorosłego osobnika mamuta o wymiarach 16 cm x 18 cm. Najdłuższą kością w gablocie jest fragment ciosu mamuta umieszczony po lewej stronie witryny, jego długość wynosi 140 cm.

Mamut włochaty to wymarły gatunek ssaka z rodziny słoniowatych. Mamuty pojawiły się w Europie ok. 500 tys. lat temu. Ich najmłodsze szczątki odnalezione na terenie Polski mają ok. 13 tys. lat. Mamuty osiągały ponad 3 m wysokości i ważyły do 6 ton. Były dla człowieka ważnym źródłem pożywienia, dostarczały także materiałów do wyrobu okryć, sprzętów domowych, narzędzi i ozdób. Kości mamuta wykorzystywane były również do budowy paleolitycznych domostw.

Mamuty włochate wymarły pod koniec ostatniej epoki lodowcowej, czyli ok. 10 tysięcy lat temu. Badacze wymieniają trzy główne przyczyny ich wymarcia: istotne zmiany klimatu, do których zwierzęta nie zdołały się dostosować, nieznana wspólcześnie choroba lub epidemia oraz polowania prowadzone przez ludzi.

Nosorożec włochaty to wymarły gatunek ssaka z rodziny nosorożcowatych – oprócz mamuta najbardziej znany przedstawiciel megafauny epoki lodowcowej. Osiągał 2 metry wysokości, 5 metrów długości, a jego waga wynosiła ok. 3,5 tony. Gatunek przystosowany był do zimnego klimatu, miał długą, gęstą i grubą rudo-brązową sierść.

Znaleziska szczątków zwierząt należących do plejstoceńskiej megafauny są powszechne na terenie całej Polski, zwłaszcza w jej południowej i środkowej części.

* * * * *

Audiodeskrypcja powstała dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu.

Wirtualny spacer po wystawie OD PIASKU DO SZKŁA

NCK

Muzeum w sieci

PomnikHistorii

Muzealny Klub Szachowy

Muzealny Uniwersytet Dziecięcy

organizatorzy

4 tripadvisor

5 Bonum Publicum

Krzemień pasiasty w biżuterii i małych formach złotniczych

5 Bonum Publicum

6 Pamiętnik Sandomierski

5 Bonum Publicum

10 patriotyzm

7 MKiDN

9 nocleg

Godziny otwarcia Muzeum:

W sezonie turystycznym 
(01.04.2021 r. – 30.09.2021 r.)
Wtorek - Niedziela | 11.00 - 18.00
 
Poza sezonem turystycznym
(02.01.2021 r. - 31.03.2021 r.;
01.10.2021 r. – 31.12.2021 r.)
Wtorek - Niedziela | 10.00 - 17.00
 
 
 

Cennik biletów:

Bilet normalny (dorośli): 15 zł
Bilet ulgowy (uczniowie, itp): 10 zł
Bilet grupowy normalny z przew. MOS: 10 zł
Bilet grupowy ulgowy z przew. MOS: 8 zł
Bilet rodzinny (maks. 5 osób (2+3): 40 zł
Bilet "3w1" normalny: 37 zł Muzeum Okręgowe, Brama Opatowska, Trasa Podziemna.
Bilet "3w1" ulgowy: 27 zł Muzeum Okręgowe, Brama Opatowska, Trasa Podziemna.


• Zobacz pełny cennik

© 2018 Muzeum Okręgowe w Sandomierzu. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Łącznie ilość odwiedzin:6580221

Obecnie na stronie 457 gości