Szukaj:
 
 
 
  Strona główna · Godziny otwarcia . Ceny biletów · Oferta edukacyjna · Lokalizacja Zamku · Sprawozdania i plany · Wolontariat · Kontakt  
  Data pl v0.2 - by KESS Dzisiaj jest wtorek, 28 lutego 2017 r. 59 dzień roku  
 
Nawigacja
Zapowiedzi Wydarzenia
Wystawy
Wystawy czasowe Wystawy stałe
O muzeum
Działy i zbiory Historia muzeum Zamek sandomierski Szachy Oferta edukacyjna Publikacje Nagrody i wyróżnienia Mikołaj Gomółka Nasi Darczyńcy Podziękowania
Kontakt Oferty i cennik Nasi partnerzy Ogłoszenia, przetargi Galeria Logowanie
 
Losowa fotografia
 
 
Newsletter
Wpisz swój adres e-mail i kliknij Subskrypcja/Rezygnuję.



Ilość subskrypcji: 171
 
Wystawy czasowe

Dariusz Kaleta "Nowa wielka tradycja - malarstwo"

 

 

Bogactwo inspiracji (nawiązywanie do doświadczeń i wzorów sztuki najlepszych, dawnych mistrzów), szerokie spektrum podejmowanych tematów, oscylujących raz wokół historii, to znów fantastyki lub mitologii, a także dbałość o warsztat artystyczny - to znaki rozpoznawcze twórczości Dariusza Kalety. Artysta tworzy bardzo różnorodny świat swoich obrazów, misternie tkany z wątków realistycznych, symbolicznych, surrealistycznych.... wprowadzając doń sylwetki samotnych jeźdźców, walecznych Sarmatów lub pięknych kobiet w niezliczonej ilości wcieleń. Uprawia sztukę wprawdzie posługującą się rozpoznawalnymi formami, ale nie tak łatwą w odbiorze bez znajomości kontekstów i odniesień. Działa z dużą swobodą wyobraźni i często odchodzi od racjonalizmu, stając tym samym w opozycji do realnego świata. Nie stroni przy tym od efektu dekoracyjności, który czyni jego sztukę otwartą dla widza szczególnie uwrażliwionego na tę wartość. Dariusz Kaleta, jak każdy artysta od początku dziejów sztuki, powołuje do życia pewną formę, która staje się określona i zaczyna żyć dopiero w interpretacjach, poprzez osoby je "odkrywają".

Dariusz Kaleta urodził się w 1960 roku w Lubaniu Śląskim. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Grafiki w Katowicach. Dyplom główny otrzymał w 1987 roku w pracowni prof. Tadeusza Grabowskiego (plakat), a dyplom dodatkowy w pracowni litografii prof. Tadeusza Gawrona. Uprawia malarstwo sztalugowe. W dorobku ma dziesięć wystaw indywidualnych oraz udział w licznych wystawach zbiorowych w kraju i za granicą (Niemcy, USA, Francja). Jest członkiem formacji artystycznej Grupy Apellesa, londyńskiej Society Art of Imagination i duńskiej grupy DANTE. Obrazy artysty są pokazywane wraz z pracami dawnych, jak i współczesnych mistrzów pędzla, takich jak: Jacek, Malczewski, Stanisław Wyspiański, Wojciech Weiss, Jan Styka, Wierusz - Kowalski, Henryk Siemiradzki, Franciszek Starowieyski, Stasys, Leszek Maestro Żegalski, Karol Bąk i innych. Obecnie Dariusz Kaleta pełni funkcję dyrektora kołobrzeskiej Galerii Sztuki Współczesnej.

 

Wystawa zorganizowana we współpracy z Agencją Zegart.

 

 

Czas ekspozycji: luty – maj 2017 r.

 

Dział Sztuki

 

Jerzy Giedroyc i jego dzieło. Dorobek Biblioteki Kultury

 

 

Wystawa prezentuje istotną część dziedzictwa Instytutu Literackiego, jednej z najważniejszych kolekcji w dziejach kultury polskiej po II wojnie światowej - serii wydawniczej Biblioteka „Kultury”. Wydawano w niej teksty pisarzy polskich, a także z innych krajów zza żelaznej kurtyny i z państw zachodnich. Poruszały one szeroki zakres tematyczny, pojawiały się w niej książki historyczne, socjologiczne, politologiczne a także beletrystyka. Nie obowiązywały w niej nakazy cenzora, a granice wyznaczała jedynie wartość intelektualna czy artystyczna tekstów. Wystawa składała się z 26 elementów, na których całość materiału pokazano w układzie chronologiczno-problemowym. Nazwy plansz zostały zaczerpnięte z tytułów książek wydanych w Bibliotece „Kultury”, które symbolizują najważniejsze okresy w działalności wydawniczej Jerzego Giedroycia i Instytutu Literackiego. Plansze zawierają cytaty najważniejszych wypowiedzi Redaktora, dzięki czemu stał się on narratorem opowieści o swojej pracy, linii politycznej i wydawanych książkach przez Instytut w latach 1946-2000.

 

Autorem i kuratorem wystawy jest dr Małgorzata Ptasińska, zaś projekt graficzny opracował Marek Zalejski.

 

Wystawę wzbogacono o ekspozycję kilku edycji „Kultury”: paryską, krajową (po 1989 r.), kieszonkową - przerzucaną nielegalnie do Polski oraz podziemną.

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

Czas ekspozycji: 27 styczeń – marzec 2017 r.

 

Dział Historyczny

 

Świętokrzyskie widoki

 

 

Na ekspozycji plenerowej przedstawiono ponad 80 unikatowych i nieznanych fotografii z końca XIX i pocz. XX w. ze zbiorów Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, działającego w latach 1906-1944. Zdjęcia ukazują obiekty zabytkowe (w tym takie, które dzisiaj już nie istnieją lub ich wygląd uległ znacznemu przeobrażeniu), zabudowę wsi i miasteczek ziemi świętokrzyskiej oraz sandomierskiej. Fotografie posiadają nie tylko walor dokumentalny, ale także artystyczny. Uwieczniono w nich osoby przypadkowe, różnej kondycji społecznej, które dzięki zbiegowi okoliczności i „oku” fotografa możemy – jako kolejne pokolenie – poznać. Różnorodność obiektów i postaci, uchwyconych obiektywem aparatu niekoniecznie w wyreżyserowanej formie stanowi cenne źródło informacji o minionej epoce i regionie dzisiaj nazywanym świętokrzyskim. Wszystkie fotografie prezentowane na wystawie zostały opublikowane wraz z opisem w albumie „Świętokrzyskie widoki. Kieleckie i Sandomierskie w dawnej fotografii z kolekcji Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości”. Jest on dostępny w sprzedaży w Muzeum Okręgowym w Sandomierzu. Album zawiera również inne zdjęcia ukazujące wygląd ponad sześćdziesięciu wsi, miasteczek i miast ziemi sandomierskiej i kieleckiej.

Autorzy wystawy: Tomisław Giergiel, Wojciech Kalwat, Lidia Ujazdowska, Piotr Jamski

 

 

Czas ekspozycji: luty 2017 r.

 

Dział Historyczny

 

JULIAN KAWALEC. W GĄSZCZU BRAM

 

 

Wystawa poświęcona Julianowi Kawalcowi (1916 - 2014). W październiku tego roku minęła setna rocznica jego urodzin, która stała się dobrym pretekstem do przypomnienia tego kiedyś bardzo popularnego, nie tylko w szkolnych kręgach czytelniczych, pisarza. Julian Kawalec urodził się w rodzinie chłopskiej w podsandomierskich Wrzawach. W 1935 roku ukończył w naszym mieście Gimnazjum Męskie, które wówczas mieściło się w budynku przy obecnej ul. Żeromskiego. Podczas wojny ukrywał się w rodzinnej wsi. Po jej zakończeniu powrócił do Krakowa, gdzie kontynuował rozpoczęte w 1935 roku studia polonistyczne. Z rodzinną wsią i z Sandomierzem nigdy nie stracił kontaktu. Przyjeżdżał tu wiele razy, również na spotkania autorskie. Zapamiętaliśmy jego pogodne usposobienie, szczery uśmiech i wrażliwość na drugiego człowieka. Prezentowana wystawa swoim tytułem nawiązuje do późnej, autobiograficznej powieści Kawalca pt. W gąszczu bram. Mottem wystawy jest zdanie: żyć to znaczy dobijać się do niezliczonej ilości zaryglowanych bram i otwierać je w trudzie. Idąc niejako jego śladem prezentujemy owe „bramy”, które stawały przed pisarzem jako niejednokrotnie bardzo trudne zadanie życiowe. Wrzawy, Sandomierz, Kraków i Rabka, to miejsca jego zmagań, sukcesów i ...porażek Wśród prezentowanych obiektów zwracają uwagę, niestety nieliczne, zdjęcia z okresu gimnazjalnego. Na jednym z nich młody Julek jako członek szkolnego zespołu muzycznego. Zdumienie u współczesnego widza może budzić „ Świadectwo ubóstwa”, wystawione przez gminę w celu przedłożenia go władzom uniwersytetu. I wreszcie rękopisy pisarza, odsłaniające tajemnice jego warsztatu. W jednej z gablotek prezentujemy kilka listów skierowanych do J.Kawalca, m.in. od Jarosława Iwaszkiewicza, Marii Kuncewiczowej i Zofii Solarzowej. W sekwencji poświęconej Rabce dwa skromne przedmioty: kozik i dzwonek pasterski, które trafnie oddają skromną i prostą naturę pisarza. By zobrazować niektóre wątki biograficzne, bądź wyrażone w cytatach wiodące idee i myśli jego twórczości, pokazujemy kilkanaście obrazów i rysunków takich artystów jak: Stanisław Czajkowski, Kazimierz Kopczyński, Zbigniew Karpiński. Istotnym dopełnieniem wystawy jest prezentacja w formie ruchomego obrazu ekranowego, wybranych cytatów z całej twórczości Juliana Kawalca. To one, w stopniu pełniejszym aniżeli sama wystawa, określają oryginalne zjawisko literackie, myślowe, duchowe, jakim była postać Juliana Kawalca. Zdecydowana większość z prezentowanych obiektów pochodzi ze zbiorów Naszego Muzeum. Julianowi Kawalcowi zawdzięczamy posiadanie bogatego zespołu jego rękopisów i dokumentów. Część pamiątek użyczyła córka pisarza Pani Ewa Kawalec. Kilka obrazów pożyczył Pan Bolesław Lewandowski. Za życzliwe wsparcie wyrażamy serdeczne podziękowanie.

 

 

Czas ekspozycji: 10 grudnia 2016 - 28 lutego 2017

 

Jerzy Krzemiński

 

Krzemień pasiasty w biżuterii i obiektach sztuki.
Prezentacja fragmentu kolekcji muzealnej.

 

 

Zjawisko zainteresowania współczesną biżuterią jako kierunkiem kolekcjonerskim można odnotować w kilku liczących się ośrodkach, promujących i dokumentujących działania artystyczne w zakresie współczesnej sztuki złotniczej. Sandomierz na tym tle nie jest odosobniony, ale… to jedyne miejsce w Polsce i na świecie, w którym gromadzi się nie tyle współczesną biżuterię, co krzemień pasiasty w biżuterii i obiektach sztuki. To krzemień stał się wyróżnikiem „sandomierskiej sztuki srebra” i nadaje unikatowy charakter kolekcji tworzonej w Muzeum Okręgowym w Sandomierzu. Dlaczego w tym miejscu?

 

Idea zastosowania krzemienia pasiastego w biżuterii zrodziła się w Sandomierzu, w miejscowej pracowni Cezarego Łutowicza - to pierwszy bardzo istotny argument. Drugi - od 200 lat złotnictwo sandomierskie nie miało tak indywidualnego wyrazu i nie zyskało ani takiej rangi, ani takiego zasięgu jak obecnie. Trzeci - z muzealnego punktu widzenia zaistniał obowiązek wspierania i dokumentowania działań, które nie tylko doprowadziły do odrodzenia się tej dziedziny rzemiosł w Sandomierzu, ale i do nadania jej całkiem nowego kierunku rozwoju. Od 2007 roku, kiedy to Sandomierz został ogłoszony Światową Stolicą Krzemienia Pasiastego, wystawy muzealne - zarówno te, prezentujące efekty kolejnych Sandomierskich Warsztatów Złotniczych, jak i pokazy fragmentów tworzonej kolekcji - służą promocji i umacnianiu tego zaszczytnego tytułu.

 

Od 2004 roku renesansowo-barokowa piwnica filarowa jest stałym miejscem czasowych wystaw krzemienia pasiastego w biżuterii, małych formach złotniczych, obiektach i instalacjach. W obecnej odsłonie przypominamy 68 dzieł wykonanych na przestrzeni lat 2001-2012, w tym i takie, które przeżyły już moment kariery światowej. Na ten retrospektywny przegląd składają się realizacje wybitnych, powszechnie znanych projektantów i wykonawców. Wraz z nimi, serdecznie zapraszamy do obejrzenia sandomierskich unikatów.

 

Czas ekspozycji: 1 kwietnia 2015 - 31 grudnia 2016

 

Bożena Ewa Wódz

 

 
 
9942427 Unikalnych wizyt